ΨΥΧΕΔΕΛΙΚΗ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ LSD ΚΑΙ CIA!

Από τη Νόρα Ράλλη

Η εκμετάλλευση των ψυχεδελικών και των άλλων φαρμάκων για τον έλεγχο της ανθρώπινης συμπεριφοράς, αποτέλεσε τη βάση για μια σειρά από μυστικά προγράμματα «πλύσης εγκεφάλου» εκ μέρους της CIA, όπως για παράδειγμα το περιβόητο MK-ULTRA και το ARTICHOKE (Αγκινάρα). Η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να χρησιμοποιήσει το LSD, τόσο για πειράματα Mind Control, όσο και για την κατασκευή «δολοφόνων μιας χρήσης», όπως o Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ που χρησιμοποιήθηκε για τη δολοφονία του προέδρου Κένεντι. Μεταξύ 1960 και 1980 ξετυλίχτηκε στις ΗΠΑ μια γιγαντιαία «ψυχεδελική συνωμοσία», στην οποία, κυριολεκτικά, τα πάντα συνδέονται! Πρόσφατα βγήκαν στοιχεία στο φως της δημοσιότητας σύμφωνα με τα οποία σε ένα πείραμα της CΙΑ για τις παρενέργειες των ψυχοτρόπων ουσιών φαίνεται ότι κρύβεται το μυστήριο του «pain maudit», του «καταραμένου ψωμιού» που απασχολεί εδώ και σχεδόν 70 χρόνια τους κατοίκους του Ποντ Σεντ Εσπρί, μιας κωμόπολης 9.000 κατοίκων στη Νοτιοανατολική Γαλλία. Ήταν 16 Αυγούστου 1951 όταν η ήσυχη κωμόπολη συγκλονίστηκε από ένα κύμα μαζικής παράνοιας. Τουλάχιστον 5 άνθρωποι πέθαναν, δεκάδες κατέληξαν σε ψυχιατρεία και εκατοντάδες έπεσαν σε παραλήρημα. Ένα 11χρονο αγόρι προσπάθησε να στραγγαλίσει τη γιαγιά του, ένας άνδρας προσπάθησε να αυτοκτονήσει πιστεύοντας ότι φίδια τον έτρωγαν ζωντανό κι ένας άλλος φώναζε «είμαι αεροπλάνο» πριν πηδήξει από το παράθυρο. Το επεισόδιο αυτό είχε αποδοθεί σε ένα «ψυχεδελικό» μανιτάρι που υποτίθεται ότι είχε καταλήξει στο αλεύρι. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Αμερικανό δημοσιογράφο Χ. Π. Αλμπαρέλι, όπως αποκαλύπτουν Τα Νέα, ο ύποπτος μύκητας δεν ήταν τίποτε άλλο από LSD με το οποίο Αμερικανοί πράκτορες είχαν «μολύνει» το αλεύρι «στο πλαίσιο απόρρητου πειράματος ελέγχου της σκέψης». Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο επικεφαλής της γαλλικής αντικατασκοπίας Εράρντ Κορμπέν ντε Μανζού προτίθεται να ζητήσει εξηγήσεις από το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών.

Βέβαια, τό ότι το LSD ήταν το αγαπημένο ψυχεδελικό της CIA είναι γνωστό... Είναι;

Το LSD (Lysergic Acid Diethylamide) ανακαλύφθηκε τυχαία το 1943 από τον Ελβετό χημικό δρ. Άλμπερτ Χόφμαν, 300 μόλις χιλιόμετρα από το ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης του Ντάχαου, όπου οι Ναζί γιατροί πραγματοποιούσαν - χωρίς καμία αναστολή - πειράματα χορήγησης μεγάλων ποσοτήτων μεσκαλίνης, καθώς και εγχειρίσεις εγκεφαλικών εμφυτευμάτων στους δύστυχους κρατουμένους τους, που ούτως ή άλλως ήταν αναλώσιμοι. Αλλά δεν είχαν ακόμη ιδέα για τη δύναμη του LSD. Το LSD έφτασε στις ΗΠΑ το 1949 μέσω του δρ. Μαξ Ρίνκελ, ενός πρόσφυγα από την Ναζιστική Γερμανία. Μαζί με τον δρ. Ρόμπερτ Χάιντ έβαλαν τα θεμέλια του πρώτου αμερικανικού προγράμματος έρευνας του LSD. Οι δυό τους πειραματίζονταν αρχικά στη χρήση του, ως θεραπεία για τους σχιζοφρενείς. Το 1957 ο δρ. Χάιντ συνέχισε τις έρευνές του με χρηματοδότηση της CIA. Το 1950 το κοινό πληροφορήθηκε τότε πως το LSD ήταν μια νέα ψυχιατρική θεραπεία, που θεράπευε από αλκοολισμό μέχρι σχιζοφρένεια. Πολύ πριν όμως αυτό το «μαγικό χάπι» κάνει την εμφάνιση του ανάμεσα στη νεολαία του Δυτικού κόσμου, και γίνει το σήμα κατατεθέν της κουλτούρας των «παιδιών των λουλουδιών», η CIA φρόντισε να το αξιοποιήσει δεόντως σε μια σειρά από ανορθόδοξες επιχειρήσεις και πειράματα. Το λιγότερο ένας άνθρωπος αναγκάστηκε να αυτοκτονήσει, αφού χρησιμοποιήθηκε εσκεμμένα ως πειραματόζωο σ’ ένα από τα πειράματα με LSD της CIA, πέφτοντας από ένα παράθυρο ξενοδοχείου της Νέας Υόρκης μπροστά στα έκπληκτα μάτια των πρακτόρων της μυστικής υπηρεσίας που τον παρακολουθούσαν. Ένας μεγάλος αριθμός από άλλα ανυποψίαστα θύματα-πειραματόζωα, έχασαν μονίμως την επαφή τους με την πραγματικότητα ή κατέληξαν στη σχιζοφρένεια. Η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ, σε μια εποχή που μεσουρανούσε ο Ψυχρός Πόλεμος, φρόντισε να αξιοποιήσει αυτό το νέο «θαυματουργό χάπι» σε μια σειρά από μυστικά πειράματα ελέγχου του νου (Mind Control), κάτω από την κωδική ονομασία MK-ULTRA. Το MK-ULTRA είναι η κωδική ονομασία ενός μεγάλου προγράμματος Mind Control, που σύμφωνα με τα έγγραφα της CIA, ήταν ένα πρόγραμμα-ομπρέλα που κάλυπτε τη χρηματοδότηση μιας σειράς από άλλα ευαίσθητα προγράμματα «διαχείρισης συμπεριφοράς», τα οποία ανέπτυσσε η μυστική υπηρεσία των ΗΠΑ σε συνεργασία με τις μυστικές υπηρεσίες της Βρετανίας, τους Σκοτσέζους τέκτονες ακόμη και με τους πρώην Ναζί επιστήμονες. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, πως η ονομασία αυτού του προγράμματος αποτελεί παραλλαγή του ULTRA, που ήταν ένα πρόγραμμα κατασκοπείας στη ναζιστική Γερμανία. Τώρα, με την εμπλοκή της CIA, ξεκίνησε ένας τεράστιος αριθμός από πειράματα, που έγιναν πάνω σε ανυποψίαστους ανθρώπους, τα οποία συνεχίστηκαν για τα επόμενα 13 χρόνια αδιαλείπτως! Ο Άμπι Χόφμαν (φημισμένος ακτιβιστής της δεκαετίας του 1960) αναφέρει στην αυτοβιογραφία του πως δοκίμασε για πρώτη φορά LSD μέσω ενός φίλου του που εργαζόταν ως ψυχολόγος στον αμερικανικό στρατό. Αυτός ο παλιός φίλος εφοδίαζε τον Χόφμαν με ψυχεδελικές ουσίες, που προέρχονταν από τα μυστικά προγράμματα της CIA. «Λέγε ό,τι θέλεις για τη CIA, αλλά το σίγουρο είναι πως έχει τα πιο απίθανα ναρκωτικά!» παραδέχτηκε στο βιβλίο του ο Χόφμαν. Μέχρι το 1963 το πρόγραμμα ΜΚ-ULTRA καταπιάστηκε με τη χορήγηση LSD σε στρατιώτες και πολίτες των ΗΠΑ. Μάλιστα λέγεται ότι στα πλαίσια του ΜΚ ULTRA έγιναν πειράματα ακόμη και σε παιδιά, τα οποία προέρχονταν από το Μεξικό και τη Νότιο Αμερική, με σκοπό την παραγωγή σούπερπρακτόρων! Το LSD και τα άλλα ισχυρά ναρκωτικά, που χορηγούνταν κάτω από πίεση στα θύματα των πειραμάτων, είχαν ως στόχο την «πλύση εγκεφάλου» τους, μέθοδο που έχει σχέση και με το γνωστό «ορό της αλήθειας». Το πρόγραμμα αυτό βοηθήθηκε σημαντικά με την ανακάλυψη νέων χημικών ουσιών, οι οποίες καθιστούσαν πολύ ελκυστική την προοπτική να «καθαριστεί» το μυαλό του θύματος και να επαναπρογραμματιστεί στη συνέχεια, ώστε να γίνει τέλειος «ρομποτικός πράκτορας»! Ένα από τα υποπρογράμματα του ΜΚ ULTRA ήταν και το σχέδιο ARTICHOKE (Αγκινάρα), που στόχευε στην «κατασκευή» ανθρώπων με «πλυμένο μυαλό», χωρίς συναισθήματα, ηθικούς φραγμούς κι ενοχές, κοντολογίς ιδανικούς δολοφόνους, οι οποίοι θα σκότωναν με μια απλή διαταγή. Τέτοιους κατασκευασμένους δολοφόνους τούς χρησιμοποιούσαν μονάχα μια φορά. Αφού εκτελούσε την αποστολή του ο «δολοφόνος μιας χρήσης» εξολοθρευόταν από κάποιον άλλο «δολοφόνο μιας χρήσης». Αυτό φαίνεται πως συνέβη και στην περίπτωση της δολοφονίας του προέδρου Κένεντι.
fimotro