Δεν υπάρχει τέτοιος πράγμα όπως "ειρηνικός" διαδηλωτής, όταν σου επιτίθονται. Οι ειρηνικοί διαδηλωτές, ειρηνικά διαδήλωναν και ειρηνικά ζήτησαν να μπουν στη Βουλή. Σε ποια Βουλή;
Στη Βουλή των Ελλήνων. Και, όπως, φάνηκε, δεν είχαν πάρει αριθμό προτεραιότητας (όπως η Τζούλια, τις προάλλες) γι' αυτό μάλλον δεν τους επέτρεψαν να μπουν... Μα είναι δυνατόν; Από πότε η Βουλή των Ελλήνω ανήκει μόνο στους τριακόσιους; Το Μέγκα, ενώ έδειχνε πεντακάθαρα τις εικόνες - στις οποίες δε φαίνονταν ούτε ένας "κουκουλοφόρος" - τόνιζε πως ανάμεσα σε όσους προσπάθησαν να μπουν στη ελληνικό κοινοβούλιο υπήρχαν και αναρχικά στοιχεία.
Εν τω μεταξύ, ούτε για μία στιγμή δεν έδειξαν εικόνες από την ειρηνική, όπως τονίζουν, πορεία. Μόνο από τα επεισόδια.
Μα δεν ήταν αναμενόμενα; Όταν ο κάθε προβοκάτορας ή αναρχικός ή δεξιός ή αριστερός, που όμως πιστεύει στη βία, ξέρει ότι θα γίενι πρώτο θέμα, δε θα την πετάξει τη βόμβα; Αφού, αυτός είναι ο στόχος. Και από τη στιγμή που την πετάει, ο θάνατος είναι σίγουρος - Ακόμα και αν δεν είναι ανθρώπινος, είναι ης δημοκρατίας.
Τώρα, όμως, έχουμε θάνατο. Θανάτους! Τέσσερεις: Δύο γυναικών, ενός άνδρα και ενός αγέννητου μωρού... Η βία φα΄ρνει μόνο βία, και οι φιλοσοφίες όπως και οι ανακρίβειες αυτή την ώρα δεν ενδύκνεινται.
Ποιος φταίει; Ο Βγενόπουλος που δεν άφησε τους υπαλλήλους να απεργήσουν, η κυβέρνησει που πήρε τα ξεδιάντροπα αυτά μέτρα και οδήγησε τους ανθρώπους στο δρόμο, τα κόμματα που προβάλλουν τις κομματικές τους αξιώσεις τις ώρες της κρίσης; Αλλά, ακόμα και αυτός ο μηδενισμός μπορεί να έχει κάποιο αποτέλεσμα;
Αποτροπιασμός, όχι μόνο για τα γεγονότα. Όχι μόνο για τα μέτρα. Όχι μόνο για όσους έπρεπε να είναι φυλακή και δεν είναι - και από τους πολιτικούς και από τους τρομοκράτες... Αποτροπιασμός για το μέλλον.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου