Επεσε τα χέρια μου το μυθιστόρημα "Και το τέλος πάντα κοντά" του παλιού φίλου Χρήστου Τερζίδη. Το ξεκίνησα διστακτικά, αλλά στη συνέχεια με κράτησε, και το ξεκοκκάλισα σε ένα απόγευμα, σχεδόν. Είναι μια παράξενη ιστορία, εν μέρει αυτοβιογραφική, που διαδραματίζεται στη σημερινή Θεσσαλονίκη και μπλέκει πολύ πετυχημένα το πολιτικό και κοινωνικό υπόβαθρο με μια ανθρώπινη ιστορία που έχει τραγικό τέλος. Με ενθουσίασε. Η φωνή του συγγραφέα είναι δυνατή, καθαρή, είναι η φωνή ενός ανθρώπου που πιστεύει. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου